Ik was gebleven bij het feit dat ik weer nieuwe vlechtjes had. Nou ik kan je zeggen: die zijn er sinds kort weer uit! Helaas helaas, iedere keer is het weer jammer als ik ze moet missen, maar iedere keer weer een kodak-moment erbij. Wanneer de vlechten eruit zijn behoor ik tijdelijk tot de familie Stamper. Het haar staat net zo overeind als de mensen in deze familie, zeggen Marije en Janne dan. Helemaal ongelijk kan ik ze niet geven met mijn mega afro-look na het uitkammen..

Goed. Een leuke week achter de rug! Na Salsuri hebben we in het weekend lekker rustig aan gedaan. Vooral veel bijgeslapen en spelletjes gedaan tijdens een flinke regenbui. Maandag lekker naar salsa en dinsdagavond Zouk. Zouk is echt anders in vergelijking met salsa. Natuurlijk is de dans anders maar ik bedoel meer de lessen. De doelgroep is ouder en ik ben de enige blanke. De sfeer is heerlijk ontspannen en de groep is klein. Kortom: totaal anders dan salsalessen maar minstens zo leuk!

Vorige week hebben we hier in Suriname Srefidensi gevierd, Onafhankelijkheidsdag. Enigszins dubbel voelt dat wel, aangezien ze vieren dat ze niet meer afhankelijk zijn van Nederland maar wij hier nog wel rondlopen.
Woensdag hebben we op stage het één en ander geleerd van de geschiedenis van Suriname. Verder hebben we die dag een estafette gedaan met de kinderen, wat hebben we gelachen! Foto's van stage zet ik niet op internet maar deze laat ik natuurlijk zien als ik terug ben! Te mooi om voor mezelf te houden al die leuke koppies van de leerlingen.

's Avonds heb ik met Janne lekker gegeten bij Jiji's, voor Suriname een wat duurder restaurantje maar je betaald voor een heerlijke biefstuk nog geen drol (voor Nederlandse begrippen dan). Grappig is dat de bediening zo aardig en spontaan is dat je alleen al hiervoor elke dag daar zou willen eten. We hebben erg lang moeten wachten op ons eten door de drukte van die avond, maar door de serveerster konden we toch nog een beetje blijven lachen. Oh ja, en dat gratis wijntje was ook leuk meegenomen natuurlijk. Na het eten moesten we ook erg lang wachten op de taxi. Tijdens het wachten zagen we nog een mevrouw die met een tas met pangi's liep. Dit zijn omslagdoeken die hier veel gedragen worden. Ze zijn er in verschillende kleuren en combinaties, met of zonder tekst/spreuk. Afgesproken om de volgende dag elkaar te ontmoeten op Onafhankelijkheidsdag zodat we ze bij daglicht konden zien.

Uiteindelijk thuis gekomen door het drukke centrum. 's Avonds zijn we naar Starz geweest, daar zou een feest zijn met een DJ. Toen we om 01.00uur bij Starz binnenkwamen vroegen we ons eigenlijk af of we niet beter ergens anders heen konden gaan. Er waren heel weinig mensen terwijl het al na 12en was en het feest al om 22uur begonnen was. Nou goed, we hebben een lekker drankje gehaald en kwamen al snel bekenden tegen. Later in de nacht waren Janne en ik elkaar kwijt en hebben elkaar duidelijk ook niet meer gevonden. Ook al zo vreemd aangezien het geen mega grote discotheek was. Toch knap dat we elkaar kwijt kunnen raken.. Janne is uiteindelijk met anderen naar huis meegereden en ik later op de avond ook. Beiden dus gewoon thuis gekomen en we konden de volgende dag lekker bijkletsen.

Donderdag was het dus Srefidensi. Janne en ik zijn samen op de fiets gestapt om te kijken wat er te doen was. Al snel bleek dat heel Paramaribo naar het centrum was gekomen om daar lekker te feesten.. DRUK!! Het is te vergelijken met onze Koninginnedag alleen houden ze hier duidelijk iets meer van eten en zie je geen vrijmarkt. Muziek was er wel overal en ook kraampjes met leuke spulletjes. Verder een mooi vliegtuig-stunt-show gezien, parachutisten en natuurlijk langs de pangi-mevrouw geweest. Een mooie pangi incl hoofddoek gekocht! Na een paar uurtjes rondlopen zijn we lekker naar huis gegaan. 's Avonds nog even terug samen met Janne en Amir om nog wat kraampjes langs te lopen en op het veld was er groot feest met een bekende nationale band. Na een tijdje toch wel moe en zijn we naar Blauwgrond gereden om daar wat eten te halen. Het zat ons niet echt mee. Mevrouw achter de balie werkte niet echt mee en met resultaat dat we opnieuw te lang op ons eten hebben moeten wachten. Daarna snel naar huis en meteen het bed in gedoken. Lekker op tijd. Dat was ook wel nodig want...

Dantabai

Vrijdagochtend 6.30uur: PIEP PIEP PIEP PIEP PIEP PIEP!
Ondanks dat ik wel een beetje suf was besefte ik vrijwel meteen: we gaan op onze laatste trip! Dit keer als bestemming Danta Bai ‘het geruis van de stroomversnelling'. Ilse en Eva waren hier om 8uur dus samen met Janne en Marije stapten we met z'n 5en bij Sharif in de bus. Even langs de ijsfabriek (hier kan je ijs kopen) en toen met een volgeladen bus naar Danta Bai. Na een leuke rit met lekkere muziek kwamen we rond 13uur aan. Het eten was nog niet klaar dus we zijn naar onze hut op het eiland gegaan. Een eiland is natuurlijk niet zomaar te bereiken. Een bootje? Nee hoor.. gewoon een boomstam! Een hele uitdaging dus maar ik moet zeggen, het lukte me nog redelijk! Heeft die salsa er soms voor gezorgd dat ik wat minder stuntelig en houterig ben? We hebben alle tassen over de boomstam gekregen en niemand heeft natte voeten gekregen.
Snel de bikini aan en daarna het water in. Heerlijk koel water maar vervelende stenen. Het water bleek vrij laag te staan en er zaten flinke rotsblokken erin. Een aantal tenen open gehaald maar toch heel fijn gezwommen. De stroming was best sterk en het was dus wel lekker om in die stroming te liggen. Tijdens het zwemmen kwam Julio langs om te vragen of we kwamen eten zodat we daarna konden beginnen met de eerste activiteit. We hebben lekker gegeten en daarna zijn we met de boot naar de overkant van het water gegaan. Daar kregen we allemaal een tuigje om en een handschoen aan om daarna over een smal trappetje gemaakt van boomstam naar boven te klimmen. Gelukkig twee sterke mannen bij ons dus we zijn veilig boven gekomen. Het was de tweede kabelbaan voor mij in Suriname dus ik had er alweer super veel zin in. Heerlijk om de wind zo te voelen en aan een kabel door de bomen heen te glijden! De laatste kabelbaan ging over een stroomversnelling en bracht ons naar het eiland waar ook onze hangmatten lagen. Deze kabelbaan heb ik ook op-de-kop gedaan, zo gaaf! Op het eiland was nog een touw waaraan we mochten slingeren en ons even Jane mochten voelen. Super leuk!

Bij terugkomst hebben we lekker relaxed en een beetje gezwommen tot we gingen eten. Er was zoals gewoonlijk weer heerlijk voor ons gekookt. Na het eten ging er een paar al snel naar bed maar samen met Marije en Eva heb ik nog een tijd regenwormen gespeeld wat uiteindelijk overging in gezellig kletsen en een hoop gelach.

De volgende morgen werd ik wakker en heb ik heerlijk mijn bikini aangedaan om vanuit mijn hangmat zo de stroomversnelling in te gaan en me even lekker te wassen. Daarna lekker ontbeten en ons omgekleed voor de boswandeling. Sharif had voor ons al een ‘overlevingspakketje' klaargezet: een flesje water, appel en een pakje koekjes. Het was een leuke wandeling door het bos waar we toch wel weer nieuwe dingen hebben geleerd. Onderweg kwamen we een erg mooie rups tegen, de pijlstaartrups. Hij was mooi helder van kleur en stak mooi af tegen de groene achtergrond van alle bomen en blaadjes.

Na een tijd gelopen te hebben kwamen we aan bij de rand van het bos. Hier zouden we opgehaald worden met een boot en terug gaan naar onze verblijfplaats. We hebben daar wat mensen opgehaald en zijn toen doorgevaren naar een Sula, stroomversnelling. Het was wel glad op de stenen en mijn tenen zijn er niet mooier van geworden maar het was heerlijk om daar te zijn. Na een lekkere verkoeling en een fotoshoot met z'n allen zijn we weer terug gevaren.

Ondertussen arriveerde een nieuw groepje meiden, 2 Belgen en 2 Hollanders. Ook allemaal stagiaires uit Paramaribo. Zij wilden ook graag slapen op het eiland en Janne en ik wilden eigenlijk wel een andere hut uitproberen dus zijn we met al onze spullen teruggegaan over de boomstam naar de andere kant.

Na het eten zijn we naar een dorpje gevaren waar een totaal ander leven is dan in bijv. Paramaribo. We hadden van te voren al vernomen dat er net iemand was overleden en dat de sfeer dus iets anders zou zijn dan normaal gesproken. Je zou denken dat iedereen verdrietig zou zijn maar het was een beetje vreemd. Toen we aankwamen werd net de kist in elkaar getimmerd en de mensen waren niet eens rustig of stil, soms juist het tegenovergestelde. Het was mooi om te zien hoe zo'n dorp eruit ziet en hoe de mensen leven.

's Avonds hebben we na het eten spelletjes gespeeld (regenwormen valt in de smaak!!) en daarna bij het kampvuur gezeten. Marije en ik waren de enige die iets konden pingelen maar helaas bakte ik er vrij weinig van. En ook als je het kon klonk het waarschijnlijk niet aangezien de gitaar vrij vals was. Helaas begon het al snel hard te regenen dus op dat moment zijn we weer onder het afdak gaan staan.
Janne en ik zaten op een bankje toen opeens een man van Dantabai ons aantikte en zei: jullie wilde deze nog vasthouden toch? Nou dat klopte. We hadden al de hele tijd gezegd dat we eindelijk wel eens vogelspinnen wilden zien. Onze wens kwam in vervulling. Bang dat we waren zijn we toch beide zo dapper geweest om dit lieve beestje vast te houden. Boi! Wat was dat ding groot! Ik vond het aan de ene kant erg leuk maar aan de andere kant was ik doodsbang.
Een tijdje later toen we lekker aan het dansen waren en er mannen van Dantabai muziek aan het maken waren, liepen de vogelspinnen ook op het plafond. Op de één of andere manier was mijn angst ervoor weg. Dieren waar ik normaal voor zou gaan gillen, vind ik hier nog steeds eng maar ik vertoon geen hysterisch gedrag meer zoals Paps me zou herinneren. Gaat het goed een beetje de goede kant op met me toch?

Uiteindelijk lekker geslapen in de hangmat en 's ochtends werden Janne, Jeroen en ik veel te laat wakker. Te laat voor het ontbijt, alles was op. We hebben zelf een eitje gebakken en broodjes gesmeerd en eigenlijk was het wel relaxt zo. Na een tijdje kwamen we de rest tegen en zijn we na het baden mee gegaan met Oom Donald, een man die jarenlang in Utrecht gewoond had! We gingen met ons groepje eerst boogschieten. Het was erg gaaf om te doen maar door de korte slaap (en misschien nog een klein beetje Borgoe in ons lijf) ging niet elke pijl in het bord. Hoe dan ook: het was erg leuk en stonden lekker in het zonnetje! Na het boogschieten zijn we een stukje het bos in gegaan. Daar hing een draad met allemaal petflessen eraan, gevuld met water. Met een luchtbugs mochten we allemaal op een eigen fles schieten. Wie het eerst zijn fles water leeg had, had gewonnen. Ik bakte er niet veel van helaas.. Eva was de winnaar!!!!

Terug gekomen bij de hut zijn we even gaan relaxen tot we konden gaan eten. Daarna snel de spullen ingepakt zodat we op tijd konden vertrekken richting Paramaribo. Het was natuurlijk weer een aantal uur terug rijden en het liefst wil je dan voor het donker het binnenland uit zijn. De bus werkte niet helemaal mee, maar na wat kansloos-geduw van Janne en mij en een rol tape is alles goed gekomen! Tot we net even op weg waren en lekker voort hobbelde over de weg. Opeens hoorde ik vreselijk hard gelach en ik keek achterom. Wat bleek? De achterklep was open gegaan en dus lagen al onze tassen verspreid over de weg. Eva sprong al snel lachend de bus uit en stond even later tussen een aantal tassen in met een onderbroek van Jeroen in haar hand die uit zijn tas was gevallen. Kodak-moment!

De terugreis verliep verder goed. We zijn onderweg nog even gestopt bij ‘het concert van de papegaaien' die we een aantal weekjes geleden ook hadden gezien toen we terugkwamen van een andere trip. In Paramaribo aangekomen (rond 21uur) hadden we weinig zin om nog te koken. Moe als we waren zijn we toen naar de KFC gereden om daar even onze maag te vullen.

Thuisgekomen zijn we op tijd gaan slapen en konden we terug kijken op een heerlijk weekend met een prachtige natuur maar vooral ook heel veel lol wat niet eens te beschrijven is!

Vorige week
Maandag
Salsa Semi2: laatste les!

Dinsdag
Zouk: laatste les! Wat een feestje blijft dat toch met die groep!
Daarna kwam janne me ophalen en zijn we naar het afscheidsfeestje geweest van Ilse. Zij zou de volgende dag weer terugvliegen naar het koude Nederland. Daarna lekker thuis geweest.

Woensdag
Een heerlijk relaxt dagje!

Donderdag
Dit keer geen gewone stagedag. We hebben vandaag op de craftbeurs gestaan. De leerlingen hadden afgelopen maanden hard gewerkt aan een aantal dingen die we deze dag verkochten. Verder waren er van iedere school stukje ingestudeerd. Wat was ik trots op onze leerlingen toen ze een liedje vertaalden naar gebarentaal incl aangeven van ritme d.m.v. dans! Wauw!!
's Middags hebben we lekker gezwommen bij Zin. Dit was al een tijd geleden dat we hier waren dus dat was wel weer lekker. We hoeven ons niet meer in te smeren want we verbranden ondertussen niet meer. Aangezien ik een hekel heb aan smeren, ben ik hier natuurlijk heel blij mee. Alleen mijn neus wil soms nog een klein beetje rood worden, maar dat is dan ook alles.

's Avonds moest ik afdansen voor Salsa Semi2. Het ging niet zo goed als ik had gehoopt maar toch heb ik het gehaald. Het ging dit keer allemaal anders en we moesten meer nummers dansen. Ook kregen we aan het eind allemaal persoonlijke feedback. Het komt erop neer dat ik een andere bril moet uitzoeken en wanneer ik een fout heb gemaakt sneller moet terug gaan naar de dans en niet in de fout moet blijven hangen. Verder volg ik goed en de dans was over het algemeen prima. Nou daar ben ik wel blij mee! Bij thuiskomst even lekker rustig aan gedaan en opeens was ik in slaap gevallen. Toen ik wakker werd zag ik dat het al vrij laat was maar ik had met Janne afgesproken om samen met taxi naar Havana te gaan. Janne opgezocht en na wat wikken en wegen toch beide besloten om nog een leuke avond bij Havana te hebben aangezien we niet meer heel vaak de kans krijgen! Ik heb een wel rustig avondje gehad. Had niet zoveel zin om te dansen en vond het binnen ook wat benauwd. Daarom met Jeroen en Sharif (en mensen die aan kwamen waaien) lekker buiten gestaan en gekletst.

De volgende dag weer naar stage. Zoals we al gewend zijn: weer geen gewone dag. Vandaag vierden we kinderdag (soort van sinterklaasfeest) en de dag van de gehandicapte mens. De peuterschool ‘de papegaaitjes' en de blindenschool kwamen naar het terrein van de Kennedystichting om hier samen met ons een feest te vieren. We hebben wat liedjes gezongen en een aantal kinderen hebben weer een leuk optreden gegeven. Later mocht iedereen nog een rondje in een Limousine rijden en kwam er nog een bressband. Nou, die kinderen dansen me eruit hoor! Iedereen: jong/oud, dik/dun, klein/groot, jongen/meisje, man/vrouw kan hier geweldig dansen. Het schudden van de heupen zit er al vanaf kleins af aan in.

's Avonds moest ik afdansen voor Zouk. Ik heb niet alle lessen gevolgd van de cursus maar had er wel vertrouwen in dat het moest gaan lukken. Mijn vertrouwen werd bevestigd toen ik op de lijst zag dat ik het behaald had. Yeeeh! Na zouk ben ik samen met Janne naar Zus en Zo gelopen. Daar was Eva samen met 3 andere meiden aan het eten. We hebben daar even gekletst en zijn toen met de taxi naar huis gegaan. Janne is nog uit geweest maar ik had zin om even lekker een avondje thuis te zitten.

Zaterdag
Lekker vroeg opgestaan om samen met Janne en Eva naar de Centrale markt te gaan. Dit is voor een groot deel overdekt. Hele hallen vol met vooral fruit, kruiden en vis. Ook waren er wel andere snuisterijtjes te koop. Eva had al tassen vol fruit dus is na een tijdje richting huis gegaan. Janne en ik zijn toen nog even het centrum in gegaan. We moesten ook nog Sinterklaascadeautjes kopen dus dat kwam mooi uit!
Thuisgekomen is het de hele middag slecht weer geweest. We hebben dus thuis gezeten. 's Avonds hadden we afgesproken naar de BBQ van de dansschool te gaan. Dit was vlakbij ons huis dus Eva en Anne zijn hierheen gekomen met de taxi en we hebben toen gelopen naar het huis van Yche (dansleraar). Iedereen moest wat meenemen dus we zijn onderweg gestopt bij de chinees (onze vaste supermarkt). Daar hebben we wat drinken, chips en lolly's gehaald. Het voelde een beetje als een aantal jaren geleden: ‘indrinken voor we gaan stappen'. Haha!
De BBQ was erg gezellig! Ik heb niet veel gedanst maar wel lekker gekletst. Daarna werden we uitgenodigd voor een andere BBQ. Ditmaal één op straat aan het water. De BBQ was ter gelegenheid van 5jarig bestaan van een capoeira-groep. Ze gaven ook nog een leuke show weg dus Loes was blij! Verder heb ik daar voor het eerst kaaimannenvlees geproefd. Hoe het smaakt? Het lijkt op kip maar dan taaier. Dit klinkt misschien niet echt aantrekkelijk maar het was heerlijk!

Zondag
Op zondag zijn we op tijd opgestaan. Het huis een beetje klaargezet en Janne heeft zelfs gedweild! Daarna naar de Chinees voor wat boodschappen en ijs. Hier in Suriname is het normaal dat er op feesten, festivals, verjaardagen drinken in boxen met ijs liggen of dat je los ijs hebt om in je drinken te doen. We hebben dus twee zakken ijs gehaald en een ijsbox van iemand geleend! Goed ingeburgerd toch?
Rond 14uur kwam iedereen hier met wat lekkers te eten en te drinken en 4 cadeautjes. Met al deze cadeautjes op een grote stapel hebben we een dobbelspel gespeeld. Een gezellige middag!! De sinterklaascd die we van pap en mam hadden gekregen via post heeft ook opgestaan. Wat een gezelligheid. Toch was er niet helemaal de sfeer van Sinterklaas aangezien iedereen zich kapot zweette met zoveel mensen in de huiskamer. Was eigenlijk ook veel te warm om binnen te zitten maar goed.. al met al: een super leuke dag!

's Avonds was er Latin on Sunday bij Broki. Dit is elke maand één keer en heeft altijd een thema. Dit keer was rood/wit het thema. Samen met Dana ben ik erheen geweest en ik heb zo goed als de hele avond gedanst.

Gisteren en vandaag weer lekker op stage geweest. Verder geen spannende dingen nog op het programma. In Nederland is het ook spannend hoorde ik. Sneeuw en extreme kou.. ik kan me er nog even geen voorstelling van maken. Gelukkig. Vanaf vandaag nog precies 2 weken en dan zit ik met Janne in het vliegtuig richting de kou, maar ook naar mensen waarvan ik het tof/fijn/leuk vind om ze weer te zien. Tot die tijd geniet ik hier nog van alles!!

Brasa, Loes

Ps. Je kent die advent-choco-kalenders toch? Ok.. lees mijn titel nog eens dan.
Ps. Ja, ik ben al voorbij de 31^e *bloos*