Vrijdagmorgen 8.00uur. Een busje vol bakra's van verschillende stagewoningen en studies samen op tour naar Bigi Pan. Wat krijg je dan?

• - Mensen die uit de boot vallen
• - Genieten van de prachtige vogels
• - Spanning bij benadering van elke kaaiman
• - Vissen die het leuk vinden om in je boot te springen
• - Vrouwvriendelijke stop. Lees: poging tot behalen van Guinness Book of Records.
• - Groep raakt bijna alle vingers kwijt.
• - Blub tussen je tenen
• - Caipirinha!

Nieuwsgierig geworden? Ja toch? Lees verder toch.. Doe nuh!
(Ik laat jullie even meegenieten van het geweldige taaltje!)

Voor ik begin over onze laatste trip, zal ik nog even kort wat andere dingen vertellen. Het leukste altijd voor het laatst bewaren zeggen mensen altijd. Een andere reden is dat ik zo hier en daar wat leuke dingen ben vergeten te vertellen. Dus ik zal het even inhalen. Ondertussen besef ik dat kort-van-stof niet helemaal in mijn straatje ligt en ik heb me er maar bij neer gelegd. Weer een illusie minder!

Bezoek van onze stagementor
31 oktober tot 6 november is Adde op bezoek geweest in Suriname. Het was erg leuk om hem te zien en fijn om onze ervaringen te kunnen delen. We maken toch heel wat mee! De verhalen van stage staan niet altijd op onze blogs maar ik zal jullie zeker bijpraten bij terugkomst. Hij heeft een aantal lessen geobserveerd en hierdoor merkte ik dat ik wel weer even een heel goed gevoel heb gekregen. Hij weet als geen ander hoe het is om te wennen aan het onderwijssysteem, de cultuur en de samenwerking in Suriname. Dus Adde.. als je dit leest: bedankt voor je komst!

Viering 64jarig bestaan Kennedystichting
De school bestond dit jaar 64jaar. Dit werd gevierd met een dienst in de zaal. Janne en ik kregen van te voren de vraag vanuit de school om een gedicht voor te lezen, één in gesproken Nederlands en de ander ondersteunde dit met gebaren. Het was leuk dat de school ons hiervoor heeft gevraagd!
Er kwam een priester die de dienst verder verzorgde. We hebben heel wat gezongen! Ondanks dat ik zelf niet vanuit een geloofsovertuiging leef vond ik de sfeer die er tijdens de dienst was erg prettig. Het samen zijn deed wel iets met de collega's en leerlingen, en dus ook met mij. Natuurlijk was er heerlijk zoete taart aanwezig en zoete stroop (limonade). Aan het eind van de dienst kregen twee leerlingen een hoortoestel die waren gefinancierd door de Lion Club. Groot feest dus.

Sportdag
Vorige week vrijdag hadden we een sportdag samen met een aantal andere scholen uit het speciaal onderwijs. Janne en ik waren gevraagd om mee te gaan en daar te begeleiden en te tolken. Busje vol kinderen en leerkrachten op weg naar ‘het stadion'. Daar aangekomen was er een openingsspeech door een vrouw van de organisatie. Verder waren een aantal ministers aanwezig die nog kort een praatje deden en niet te vergeten: the first lady, ofwel de vrouw van Bouterse. Het was leuk om te tolken maar wel enorm pittig!
De hele ochtend lekker gesport en lol gehad met de kinderen. Het was leuk te zien dat de kinderen toch zoveel plezier hebben in het bewegen ondanks de warmte. Een vermoeiende dag maar wel heel erg geslaagd! Ik had nog een gesprek met de minister gehad over gebarentaal. Hij heeft mijn mailadres genoteerd dus ik hoop dat ik met het gesprek iets heb kunnen bereiken. Het besef van het nut van gebarentaal is er hier namelijk nog niet altijd bij iedereen. Hij wil iets gaan doen om meer tolken in Suriname te hebben. Ik ben benieuwd naar de uitkomst.

Loes en Janne in klederdracht
In Suriname zijn er verschillende volksgroepen, de voornaamste: hindoestanen, creolen, bosnegers (marrons), javanen, chinezen, indianen etc. Allen natuurlijk met eigen feesten, normen, waarden en natuurlijk kleding. Dat laatste is natuurlijk al wel te zien op straat, maar nog leuker is om het zelf een keer aan te mogen! Bij Nienke en Niamh thuis kwam er een vrouw met verschillende setjes. Met een groep zijn we allemaal omgetoverd tot iemand uit een bepaald volk. Janne en Nienke als creool en Niamh en ik als indiaan. Wat hebben we gelachen! (Zie foto's)

Bigi Pan.
Vrijdag zijn we dus vertrokken in een busje richting Nickerie. Onderweg hebben we nog wat boodschappen gedaan en toen vertrokken we echt. Niet iedereen kende elkaar maar het was een gezellig groepje meiden, oh ja.. en Sharif en de buschauffeur. Onderweg zijn we nog gestopt bij een fruitkraampje om wat onbekende vruchten te proeven. Ook hebben we met rietjes uit de kokosnoot gedronken en daarna het vruchtvlees gegeten. Nu ben ik geen fan van kokos maar een aantal hebben er van genoten! Om 13.00uur kwamen we aan bij de markt in Nickerie, helaas te laat om de markt nog echt te mogen meemaken. We konden wel even naar de wc en daarna hebben we genoten van een heerlijke beker schaafijs!

Na de markt zijn we met de bus naar de plek gereden waar we zouden overstappen in bootjes. Alle spullen moesten natuurlijk van de bus in de boot dus we hebben, praktisch als we zijn, een slinger gemaakt en hebben alles doorgegeven. Zo gepiept! Snel de bootjes in want we hadden wel zin in een lekkere boottocht na die lange rit in de bus.
BigiPan is trouwens een uitgestrekt gebied met een hele mooie natuur. Er zijn veel soorten vogels te spotten en ook in het water leeft natuurlijk het één en ander. Daarover straks meer.
Tijdens de boottocht zagen we een kaaiman. We zijn er naar toe gevaren en op het moment dat we ernaast stonden besloot de bootman van de andere boot de kaaiman te gaan vangen. Hoe dat gaat? Nou gewoon met je blote voeten het water in, rustig lopen tot je dichtbij genoeg bent en dan pakken. Helaas had de kaaiman het door en hij vluchtte. Iedereen die in de boot was gaan staan om het goed te zien dook van schrik allemaal één kant op. Je raadt het al *plons*! Het had mij kunnen over komen maar dit keer was het een meisje voor me. Ze hing nog half in de boot en pas nadat we haar helemaal in de boot hadden gekregen konden we onze zenuwen wat weg lachen.
Snel door naar onze verblijfplaats! Na een paar begroeide stukken kwamen we uit op het grote meer. Wauw! Midden in het meer stonden een 4-tal huisjes waarvan één onze verblijfplaats was. Prachtig!

Daar aangekomen hebben we heerlijk gegeten. Complimenten voor Stefanie, zij was de vrouw die ervoor heeft gezorgd dat we het hele weekend erg hebben genoten van al het eten! Snel de hangmatten opgehangen en toen weer terug de bootjes in. We hebben een visnet uitgezet en een ander visnet leeggehaald. We mochten de boot uit en het water ingaan. Ik ben nu in Suriname dus ik dacht: ik doe alles maar wat mogelijk is. Dus op het moment dat ik uit de boot spring en in het water spring voel ik het al.. blub tussen mijn tenen! Ik ben echt niet alleen zwembaden gewend maar dit heb ik nog nooit gehad. Ik zakte zeker 40 cm weg op sommige stukken. Vreemd om te lopen in het water wat voor mijn gevoel dieper leek dan het was. Tijdens de verdere boottocht heb ik echt genoten van alle verschillende vogels!

Bij de hut ging de zon onder en zochten de muskieten ons met grote massa op. We hebben in de hut gezeten met een aantal muskietenkaarsen om ons heen. Lekker een beetje in de hangmat gezeten met Nienke en gekletst. Rond 22.00uur was er heerlijke soep gemaakt en ik heb het op de vlonder buiten gegeten. Het was stil op het water en dus een geweldige plek om te eten. Na het eten zijn we ons allemaal gaan klaarmaken voor de jacht op de kaaimannen. Dat betekent: volledig insmeren met Muskita en daarna zoveel mogelijk kleding aan zodat ze zo min mogelijk kans hebben. Nu ben ik vaak niet als eerste de pineut, maar je weet maar nooit.
Tijdens de jacht op de kaaimannen bleek het erg licht te zijn waardoor de kaaimannen ons konden aan zien komen. Dit maakte het bijna onmogelijk om ze te vangen. Al eerder hebben we een kaaimannen tour gedaan, maar daar maakten ze gebruik van een stok met lus om er één te vangen. Nu probeerden we de kaaiman op zijn kop te slaan met een groot mes in de hoop dat ze meteen dood waren en we hem in de boot konden tillen. Helaas. Na een paar pogingen hielden we het voor gezien. Toch vond ik het leuk! Het blijft spannend om te zoeken in het donker naar de glimmende oogjes van een kaaiman. Nog leuker: als je er zelf één hebt gevonden!

Terug bij het kamp heb ik nog genoten van de Caipirinha (drankje met lemon) die Sharif had gemaakt. Met Niamh en Sharif nog een tijdje gekletst en toen heerlijk mijn hangmat in gedoken.
In diezelfde hangmat deed ik de volgende morgen om 6uur één oog open, daarna de tweede.. zonsopgang! Met slaperige oogjes heb ik gekeken naar hoe de zon op deze mooie plaats op kwam. Daarna nog even heerlijk geslapen.

Zondag heb ik lekker geluierd tot ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om even te zwemmen. Eva was zo gek om mee te gaan. Wat bleek. Het was zo ondiep dat ik soms met mijn buik op een modderbank belandde. Niet ideaal dus en het had ook niet de meest lekkere geur. Maar goed, ik was er toch al in dus toen hebben Eva en ik maar een spontaan moddergevecht gehouden. Ja vies ja, maar lol dat we hadden! Daarna lekker op de vlonder gezeten. En het kon niet beter! Het begon heel hard te regenen. Ik heb snel mijn shampoo gepakt en heb in de regen in bikini gedoucht. Wat voelde ik me daarna schoon, heerlijk.
's middags nog een boottochtje gemaakt. Nou, dat was wat. We hadden al zaterdag ontdekt dat vissen in de boot springen vanuit het water. Met allemaal meiden levert dat natuurlijk een hoop gegil op. Daarna hadden we ook nog een krab in de boot. Nadat Sharif de scharen eraf had gehaald waren we minder bang en het eindresultaat: een fotoshoot met mr. Krab.

Rond 15.00uur hebben we weer alle spullen in de boten gepakt en zijn weer teruggevaren naar de plek waar we over kunnen stappen op de bus. Het slinger-systeem weer ingezet om de spullen terug te krijgen in de bus en het ging dit keer alweer een stuk sneller. We zijn onderweg nog gestopt bij een dijk. Het had wel veel weg van Nederland. Daarna allemaal weer in de bus, er stond ons nog een lange rit te wachten. Deze werd nog langer toen bleek dat ons busje alleen nog maar in de 4^e versnelling kon rijden. Dat lukte in het buitengebied prima maar voor Paramaribo zou het problemen opleveren. Onderweg stond er een andere bus klaar waarmee we verder zouden gaan. Opnieuw iedereen in een slinger en alles overpakken. Je zou denken: moet geen probleem zijn maar wij meiden nemen natuurlijk niet alleen het hoognodige mee. Haha!
In de nieuwe bus verder op weg naar huis. Het was erg gezellig! Het leek wel een discobus. De mensen die nog wakker waren lekker aan het genieten van de muziek en Caipirinha. Oh en ik vergeet het haast te vertellen. Er waren een aantal meiden die naar de wc moesten. Natuurlijk geen wc te bekennen in de middle of nowhere. Resultaat: een groep meiden allemaal op rij in de berm in alleen het licht van de maan. Het moet er niet uitgezien hebben! Toch denk ik niet dat we ermee in het Guinness Book of Records komen. Helaas. Wie helpt er volgende keer mee?
Kortom: ik had een gezellig en relaxt weekend gehad waardoor we de stageweek weer relaxt konden beginnen!

Salsuri
Afgelopen woensdag was de opening van Salsuri, hét salsafestival van het jaar! 5 dagen lang zijn er allemaal activiteiten rondom verschillende Latindansen. Woensdag naar het openingsfeest geweest bij 't vat, gezellig wat gedronken en gedanst. Donderdagavond bij Havana een aantal internationale (prof)dansers mogen bewonderen en daarna lekker zelf gedanst.
Wel leuk om te vertellen: ik heb ooit met Mariëlle een cursus salsa ladystyling gedaan in Zutphen. De dansleraar (Jeroen) kwam ik dondermiddag in het winkelcentrum hier in Paramaribo tegen. Wéér voor mij een bevestiging van dat de wereld zo klein is! Hij is hier 8 dagen voor Salsuri en danst mee met één van de shows. Erg leuk en gezellig om weer even samen te kletsen en te dansen.
Gisterenavond was er een salsa-cruise. Allemaal salsaliefhebbers op een boot op de Surinamerivier. Wat een feest! Het was super mooi om te zien hoe iedereen danst en zoveel plezier hier uit haalt. Als ik zag hoe iedereen danst voelde ik me nog wel een beginner maar.. ik besef ook dat zij ooit zo begonnen zijn. En ik ben in vergelijking met mijn eerste les geloof ik wel een stuk soepeler geworden haha! Gisteravond nog wat tips gekregen van Jeroen dus ik kan weer lekker verder oefenen. Na de super gave boottocht kwamen we weer aan bij de pier, waarna Eva, Amir, Dana, Janne en ik weer in de kikkerauto naar huis reden.

Ik vergeet het bijna te vertellen maar.. ik heb weer vlechtjes! Dit keer anders dan de vorige keer. Het is nu ingevlochten op mijn hoofd. Jennifer heeft het samen met haar nicht ingevlochten. Gelukkig hoefde ik niet zo lang te zitten.

Foto's zal ik er vandaag of morgen opzetten.. nog even wachten dus! :D

Verder: iedereen bedankt voor de kaartjes en berichtjes op internet! Blijft leuk!

Brasa, Loes